ರೋಗಕ್ಕೆ ಆಸೆಯೇ ಮೂಲ ಕಾರಣ – ೨

ಧೀಭ್ರಂಶ:

ಧೃತಿ ಭ್ರಂಶ:

ಸ್ಮೃತಿ ಭ್ರಂಶ:

ಕೆಲವು ಪ್ರಜ್ಞಾಪರಾಧಗಳು:

• ದೇಹದ ಸಹಜ (ವೇಗ) ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಾದ ಹಸಿವೆ, ನೀರಡಿಕೆ, ನಿದ್ರೆ, ಮಲ-ಮೂತ್ರ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ತೇಕು, ಆಕಳಿಕೆ, ಕೆಮ್ಮು, ಉಬ್ಬಸ, ವೀರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮುಂತಾದುವುಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ಪ್ರವೃತ್ತಗೊಳಿಸುವುದು. ಅದು ಅನೇಕ ರೋಗಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ.
• ಅತಿಯಾದ ಸಾಹಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ,
• ಅಹಿತಾಹಾರ ಸೇವನೆ,
• ಅತಿ ಮೈಥುನ,
• ಅಹಂಕಾರ,
• ರಾಗಾದಿರೋಗಗಳು,
• ಪೂಜ್ಯರ ಅವಮಾನ,
• ಸದ್ವೃತ್ತದ ಪಾಲನೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು,
• ಪಾಪಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ,
• ರಜೋಮೋಹಾವೃತವಾದ ಕಾರಣ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪು ಕೆಲಸಗಳು.

ಬ. ಕಾಲಕರ್ಮವಶಾತ್ ವ್ಯಾಧಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ : (ಪರಿಣಾಮ) 

• ಅತಿವೃಷ್ಟಿ, ಅನಾವೃಷ್ಟಿ, ಅತಿಬಿಸಿಲು, ಅತಿಯಾದ ಗಾಳಿ, ಅಕಾಲವೃಷ್ಟಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾಲಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೂ ವ್ಯಾಧಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು.
• ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಹಸಿವು, ನೀರಡಿಕೆ, ಮುಪ್ಪು, ಮರಣ ಮುಂತಾದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ವ್ಯಾಧಿಗಳು ಕಾಲ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
• ಪೌರ್ವದೈಹಿಕ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲದಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ವ್ಯಾಧಿಗಳು. ಇಂತಹ ವ್ಯಾಧಿಗಳು ಔಷಧ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಬಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕರ್ಮಕ್ಷಯವಾದರೆ ತಕ್ಷಣ ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ. ಅಸಾತ್ಮೇಂದ್ರಿಯಾರ್ಥ ಸಂಯೋಗ

• ದುಃಖಕ್ಕೂ, ದುಃಖಾಶ್ರಯವಾದ  ಶರೀರ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗೂ ” ಉಪದಾ” “ತೃಷ್ಣಾ” ಅಥವಾ ಬೇಕೇಬೇಕೆಂಬ  ಆಸೆಯೇ ಮೂಲ ಕಾರಣ.
• ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಆಸೆಗಳನ್ನು  ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದೇ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ನಾಶ ಮಾಡುವುದು.
• ಹೇಗೆ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳು ತನ್ನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ರೇಷ್ಮೆ ಗೂಡನ್ನು ತನ್ನ ಜೊಲ್ಲಿನಿಂದಲೇ ತಾನೇ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಹೆಣೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೋ  ಅದೇ ರೀತಿ ಅಜ್ಞನು ( ತಿಳಿಯದವನು) ಇಂದ್ರಿಯಾರ್ಥಗಳ ಆಸೆಯಿಂದ ರೋಗಕ್ಕೂ ನಾಶಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ತನ್ನ  ಸುತ್ತಲೂ ತಾನೇ ಹೆಣೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
• ಯಾವ ಜ್ಞಾನಿಯೂ “ಬೆಂಕಿ”ಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ,ರಸ, ಗಂಧಗಳೆಂಬ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿದು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೋ ವಿಷಯಗಳೊದಿಗೆ ಸಓಯೋಗವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಆತನು ದುಃಖಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

“ನೈಷ್ಠಿಕೀ ಚಿಕಿತ್ಸಾ”